INHOUD RILKE
HOME
TEKSTEN
AUTEURS
INTERVIEWS
SPECIAAL

De gedichten van Rainer Maria Rilke

een drietalige bloemlezing met Nederlandse vertaling van Ad Haans

 

Uit: DAS BUCH DER BILDER (1902 en 1906)

 

EINGANG

 

Wer du auch seist: am Abend tritt hinaus

aus deiner Stube, drin du alles weißt;

als letztes vor der Ferne liegt dein Haus:

wer du auch seist.

Mit deinen Augen, welche müde kaum

von der verbrauchten Schwelle sich befrein,

hebst du ganz langsam einen schwarzen Baum

und stellst ihn vor den Himmel: schlank, allein.

Und hast die Welt gemacht. Und sie ist groß

und wie ein Wort, das noch im Schweigen reift.

Und wie dein Wille ihren Sinn begreift,

lassen sie deine Augen zärtlich los...

 

*

 

PROLOOG

 

Wie je ook bent, verlaat ‘s avonds je huis,

ga weg uit de kamer waar je alles kent;

wat als laatste voor de verte ligt, is je eigen huis,

wie je ook bent.

Met ogen die zich moe en loom

losmaken van de versleten drempelsteen,

verhef je heel langzaam een zwarte boom

en zet hem voor de hemel: rijzig en alleen.

Zo maak je je wereld. En zij is groot,

gelijkt een woord dat nog in zwijgen rijpt.

En zodra je wil haar zin begrijpt,

laten je ogen haar los, teer en devoot.

 

*

 

EXORDE

 

Qui que tu sois: quand vient le soir,

sors de ta chambre où tu sais tout;

au bord de l’horizon ta demeure est l’ultime:

Qui que tu sois.

De tes yeux qui, las, ont du mal

à quitter le seuil élimé,

lentement tu dresses un arbre

noir face au ciel: svelte et seul.

Et tu as fait le monde. Un monde immense,

semblable au mot qui dans le silence mûrit.

Et comme ton vouloir saisit sa raison d’être,

tes yeux tendrement le libèrent...

 

*

vignetleaf.jpg (789 bytes)