DER PANTHER
Im Jardin des Plantes,
Paris
Sein Blick ist vom
Vorübergehn der Stäbe
so müd geworden, daß
er nichts mehr hält.
Ihm ist, als ob es
tausend Stäbe gäbe
und hinter tausend
Stäben keine Welt.
Der weiche Gang
geschmeidig starker Schritte
der sich im
allerkleinsten Kreise dreht,
ist wie ein Tanz von
Kraft um eine Mitte,
in der betäubt ein
großer Wille steht.
Nur manchmal schiebt
der Vorhang der Pupille
sich lautlos auf -.
Dann geht ein Bild hinein,
geht durch der Glieder
angespannte Stille -
und hört im Herzen auf
zu sein.
DE PANTER
In de Jardin des
Plantes, Parijs
Zijn blik is van het
voorbijgaan van de staven
zo moe geworden, dat
hij niets meer houdt.
Hem is ‘t, of duizend
staven hem omgaven,
of achter duizend
staven enkel leegte grauwt.
De weke gang van
krachtige lenige schreden
die zich in
allerkleinste kringen draait,
is als een dans van
kracht rondom een midden
waarin een grote wil is
dolgedraaid.
Soms schuift het zwaar
pupilgordijn
geluidloos op -. Dan
glijdt een beeld naar binnen,
gaat door de stilte van
de strak gespannen zinnen
naar ‘t hart - waar
het verdwijnt.
LA PANTHÈRE
Au Jardin des Plantes,
Paris
Son regard, à force d’user
les barreaux
s’est tant épuisé
qu’ il ne retient plus rien.
Il lui semble que le
monde est fait
de milliers de barreaux
et au-delà rien.
La démarche feutrée
aux pas souples et forts,
elle tourne en rond
dans un cercle étroit,
c’est comme une danse
de forces autour d’un centre
où se tient engourdie
une volonté puissante.
Parfois se lève le
rideau des pupilles
sans bruit. Une image y
pénètre,
parcourt le silence
tendu des membres
et arrivant au coeur, s’évanouit.