DIE
FLAMINGOS
Jardin des Plantes,
Paris
In Spiegelbildern wie
von Fragonard
ist doch von ihrem
Weiß und ihrer Röte
nicht mehr gegeben, als
dir einer böte,
wenn er von seiner
Freundin sagt: sie war
noch sanft von Schlaf.
Denn steigen sie ins Grüne
und stehn, auf rosa
Stielen leicht gedreht,
beisammen, blühend,
wie in einem Beet,
verführen sie
verführender als Phryne
sich selber; bis sie
ihres Auges Bleiche
hinhalsend bergen in
der eignen Weiche,
in welcher Schwarz und
Fruchtrot sich versteckt.
Auf einmal kreischt ein
Neid durch die Volière;
sie aber haben sich
erstaunt gestreckt
und schreiten einzeln
ins Imaginäre.
DE
FLAMINGO’S
Parijs - Jardin des
Plantes
In spiegelbeelden als
van Fragonard
is van hun wit noch van
hun rood
veel meer gegeven, als
wat iemand bood
aan jou, die van zijn
liefje zegt: ‘haar
lijfje was nog zacht
van slaap’. Ze stappen sterk
naar ‘t groen omhoog
en staan op roze stelen
licht gedraaid bijeen;
als bloemen in een perk
verleiden zij zichzelf,
met verleidelijker delen
als Phryne had, totdat
zij het bleke oog
halsreikend bergen in
de donzen boog
waarin hun zwart en
vruchtrood zich verstopt.
Opeens een krijs van
nijd door de volière;
zij heffen slechts
verbaasd de kop
en schrijden elk naar
‘t Imaginaire.
LES
FLAMANTS ROSES
Paris - jardin des
Plantes
Dans des miroitements
comme de Fragonard
il n’est donné, de
leur blancheur rosée,
rien de plus que si tel
te disait
de son amie : elle
était encore
très douce de sommeil.
Car dans la verdure
dressés, légèrement
tournés sur leurs tiges rosées,
groupés comme un
parterre en fleurs, ils se séduisent,
plus séduisants encore
que Phryné,
eux-mêmes; puis, dans
un fléchissement du col,
la pâleur de leurs
yeux s’enfouit dans leur duvet
où se cachent le noir
et le rouge pulpeux.
La jalousie soudain
hurle dans la volière;
mais eux, surpris, se
sont dressés,
puis, un à un, vont
vers l’Imaginaire.