Redactie: Rob Siers

Scatologica
Boer Schuur
ingezonden door Anoniem (naam bekend bij redactie)


Boer Schuur

In t strotje chter joan van arle, stond n werwts cafee

Ze verkochte er bier en limonaade, mr ze hadde er gin plee.

As de klnte mosse pisse ginge zur uit, en bij boer Schuur,

tot groot schandoal van allemoal, doar piste ze dan tege de muur.

 

Mr Boer Schuur had ur genog van, en hij z tegen hullie Kee.

Doar moet mar is un nd on komen want bij un cafee heurt toch un plee.

Van aovond in den donker moak ik un nd on de gezk

Den irste den beste die hier komt pisse die sloa ik veur zen kwk

 

ik goa chter de struike zitte mee unne knuppel stevig en dik,

en de volgende die komt zeike sloa ik bove op zunne pik..

J, boer Schuur was nie verlege, en zo gez, en zo gedoan

Zaat hij savonds doar te waoke, it was toevallig volle moan.

 

Un tdje zaat hij al te wochte, in de kw en in de mist.

T ging al tge negen uren en nog gin meens had er gepist.

En boer Schuur wier steeds mr kwoaier, donkere gedaachte in zunne kop.

Mr hij was un venijnig boerke en hij gf zo gemk nie op.

 

Opeens kwm doar iemand oangelpe, en Boer Schuur ging vast stevig stoan

It was moeilijk te zien wie ut was want ur hing un wolk veur de moan.

Mar ut kon den boer gin fluit verdomme wie ut ok was de bleef gelijk

Want wie doar zou goan stoan te pissen die kreeg ie un klap bovenop zun kwijk.

 

Veurzichtig kroop den boer nor veure, en keek irst nog is voorzichtig rond.

En opeens toen hij nog dichterbij kwaam, keek hij tege een blote kont.

Ja mr nw word ut nog mooier, Boer Schuur barste vant venijn.

As ze hier k nog kome scheite dan krijg ik ze hillemaol wel klein.

 

In zn raoeloze woede ging boer Schuur we dichter stoan,

Hij hief zunne stok hil hoog de lucht in, en net toen ie wou beginne te sloan.

Kwam ut moantje van chter de wolke en Boer Schuur zg wie ut was

Ut was de vrouw van den burgemister, j d mns moes toch ook unne plas.

 

Verdomme, was d ve schrikke, dun boer die wou er wel vandoan..

Uit volle vaort begon hij te rennen, en liet zelfs zn klompe stoan.

Mr ut burgemisters vrouwke had den boer al lang geheurd.

Ut mnske schrok hur eigen de rambam, en ut plasse was ineens gebeurd.

 

Ze trok heur broekse over heur bille en begon te gillen. uit alle macht.

As ge nie beter had geweten zoude zegge die is verkracht.

De deur van het caf vloog woagewijd ope en ieder kwaam noar buite gerend.

"Woar is die-e schurk zo gauw gebleve"? "Was ut unne grote vent" ?

 

Boer Schuur bleef nog un tdje rennen, tot hij bij ut licht van de moan

Un endje wijer in den akker zunne hooimijt zg te stoan.

Doar is hij in het hooi gedoken, gelukkig was het lekker zacht,

Want doar is hij blijve sloape veur de rest van die-e nacht.

 

Smrgens vruug is hij goan zuuken want hij wou zijn klompe terug.

Mr de klompe ware verdwene dt zag Boerke Schuur hil vlug.

Toch bleef hij unne tijd aont zuuke, en toch keek hij overal rond

Want die klompe ware bewijze dat hij het vrouwke had gezien in her blte kont

 

Toentie loater naar ut durp ging, veur nieuwe klompe, en die zn duur..

Toen zg ie doar zun klompe hange, bij dun burgemister oan de muur.

Mee w begonias in de linkse, en un tulp in de rechtse klomp zowoar

Hinge zun klompe doar te pronke on un poar spijkers neffe elkaar .

 

Ge kunt zeker wel begrijpe, we boer Schuur zou hebbe gedoan

As ie t burgemisters vrouwke nie h zien stoante lche

chter de gordijntjes van de roam.

En nog hul veul joare loater, keek d venijnig boerke Schuur.

Telkens as hij terug in het durp kwm. noar zun klompen oan die muur