INHOUD VAN SCHILT
HOME

BRABANTS

AUTEURS
TEKSTEN
INTERVIEWS
SPECIAAL
HEILIGE BOONTJES

Elie van Schilt
Irst Allerheiligen en dan Allerzielen

 

Op n van die daogen hierboven geschreven.

Komen de dooi echt nie tot leven.

Mar jong en oud gao op ut kerkhof dan kken.

Naor al die zerken mee daoronder de lken.

 

Lp ik dan te waandelen over al die paoi.

Dan zie ik ze daor liggen, veul goei mar ok veul kaoi.

Ik kende er veul van kln tot hl grt.

Nou zen ze gelk, ze zen allemal dd.

 

De miste waren erm, sommige waren rk.

Hier maok ut nie uit, ze zen allemal lk.

Kekte naor de zerken, dan kunde ut wel bekken.

Un kruiske vur de erme, mar un tombe vur de rken.

 

Mar t as we wir op zullen staon, z as veul geloven.

Dan zen de erme ut allerirste boven.

Dan zullen de rken onder die zwaore zerken.

Ok unne keer hl hard moeten werken.

 

Nog efkes kken bij ut graf van mun taante en m.

In de schaduw van unne hl grtte bm.

On wirskaanten is ginne stn te zien.

Dus liggen ze hier saomen alln misschien.

 

De kerkhoven zullen nog hl lang bestaon.

We gaon er tenslotte allemal aon.

Mar ok hl veul meessen die nou creperen.

Laoten dur gen liever cremeren.

 

Mar ik, die van klins af aon hier heb gewond.

Kies vur un plekske hier onder de grond.

Iedern maag dan komen kken.

Hoe ik daor lig, onder unne zerk, bij de lken.

NAAR BEGIN VAN DEZE TEKSTPAGINA