INHOUD VAN SCHILT
HOME

BRABANTS

AUTEURS
TEKSTEN
INTERVIEWS
SPECIAAL
HEILIGE BOONTJES

Elie van Schilt
Mn Tilburg, waor zn ze?

 

Jouw contouren van al die fabrieken en kerken, ut was vur ons gen.

Waor wij kwamen om te bidden en te werken, en de absolutie te krgen.

Al die kerken mee torens en die fabrieken mee unne schouw.

Ik vraog ut nog unne keer 'Tilburg waor zen die nou?'

 

Ut ouw stadhs, mee un apparte koninkle Delftsblauwe plee.

Ik vraog ut wir en blf ut vraogen: Tilburg waor blfde er mee?

Moes nou alles weg, waoron wij ons gen Tilburg in herkende?

As ik nou kk naor dun Heuvel, ut is niks as troep en ellende.

 

Onze lindenbm, die is z veul gepest, hij ging eraon dd...

Willem twee is ok verzet, die is nou ns z grt.

De pisbak en ut pliessieburo die moessen ok vertrekken.

's Aovons is dun Heuvel nou, n van de kaoiste plekken.

 

Ut moes alsmar hger nog hger as ons ouwe kerken.

Ur staon nou torens vur in te wonen en ok om in te werken.

De naom 'Ut platte laand', ok des nou niemir waor.

Nog efkus en we wonen mee zun allen, boven op elkaor.

 

Vruuger sloegen we de trom of bliezen op un flit.

Waren bij un hermenie en trokken er op it.

Ze spulden veul op de kiosk of ok gewoon op straot

Mee veurop de tamboer mejoor, die zurgde vur de maot.

 

Ut nigste waor de kiendjes nou nog van kunnen genieten.

Is Sinterklaos op un prd mee hl veul zwarte Pieten.

Verder nog dun opstoet, as hier de Carnaval gao beginnen.

Ut jong grut op de straot, mar de ouw bij de kachel, binnen.

 

Alles moet moderner, mee nog meer toeters en bellen.

De ouw zen ouwerwets, hebben niks mir te vertellen.

Gif men mar wir trug un grt gedilte van hoe ut was toen.

Toen er nog gin hizen waren van meer as un miljoen.

 

Tilburg, ik vraog oe, maag ik ut t nog meemaoken of zien.

's Aovons veilig op straot, te kunnen lopen misschien.

Tilburg, men gen Tilburg, ge boert flink aachterit.

Van de veugeltjesbuurt tot on de Hasseltse schit.