INHOUD VAN SCHILT
HOME

BRABANTS

AUTEURS
TEKSTEN
INTERVIEWS
SPECIAAL
HEILIGE BOONTJES


Print deze pagina

ELIE VAN SCHILT

Toen Sint Nicolaas nog Sinteklaos was


 

Dan denk ik toch wir aon vruuger, toen ik zelf nog knd was. Wij as kender hadden niks aanders as Sinteklaos, ut kerstmenneke daor hadden we nog nt van geheurd, n Kersmis was iets det alln te maoken had mee ut kiendje Jezus, mar niks mee un kerstmenneke.

Mar Sinteklaos, die was echt, hij was Bisschop gewist van Myra, hij was z echt, zun botjes hebben ze laoter nog overgebrocht nor Bari in Itali, daor kan ut kerstmenneke nie aon tippen, mee zun slee en un paor AB herten urveur.

Sinteklaos en zunne zwarte Piet, as knd was ik ur toch wel un bietje bang van, vurral die roei en die zak van zwarte Piet, daor laag ik wel t wakker van, we din as knd ok wel is dingen die nie mgen en ut stond allemal in ut boek van Sinteklaos. We zongen ut zelfs " Wie zuut is krgt lekkers, wie stout is de roei "

N, nie net as nou, we begonnen nie in September al over Sinteklaos te zveren, pas as Sinteklaos mee zunne bt in de Piushaoven was aongekomen en mee zunne schimmel dur Tilburg ree, dan begonnen wij pas te prakkezeren wwwu vur Sinteklaos won hebben, nog de vraog of we ut dan ok zon krgen.

Nou wiessen we wel, Sinteklaos kon wel veul, mar nie op zis plotsen tegelk mee zunnen schimmel rondrijen. N, daor had ie iets op gevonden, net as de paus overal zun bisschoppen h, z had Sinteklaos ok overal zun sekondanten, un sort suregaat sinteklaozen. Hier in Tilburg toen ik kln was, ree Frie van Moorsel as Sinteklaos dur de straoten, was ut koud, dan wier ur hier en daor bij un caf even gestopt en un borreltje gepakt om wir werrum te worren, ut is unne keer gebeurd, toen was ut z koud, en ur wier z dikkels aongelee, dun Frie wier goed zat, goed det zunnen zwarte piet um opving, mar ut kwaam ur toch op neer det de kender zaagen, hoe Sinteklaos goed zat van zunnen schimmel afdonderde.

Mar niks meessseluks was de Sint vremd, ok dees moes kunnen.

We wiesen in die td toen nog niks van kompjoeters, ok nie van Lego of Nintendo, wij waren al blij mee un kleurboek, un verfds, of un autoke mee un sleuteltje, twintig keer draaien en ut ding ree wir unnen meter of drie.

De medjes un pop, die misschien al drie keer opnuuw was ongekleed mee Sinteklaos, un theeservieske of un poppehs det dun Opa in zunnen vrije tijd had gemokt. In die td, toen niemand ut brd had vonden wij as kender ut mar hl gewoon det Sinteklaos ok ieder dubbeltje un paor keer om moes draaien vur dettie ut t gaaf.

We kregen ok pupkes van marsepein, un sjokkeladeletter, unne appelesien of un manderijntje, allemal dingen die we de rest van ut jaor nie kregen.

Appelsienen, manderijntjes,vgen en smellappen die groeiden hier nie, dus wij moesen ut doen mee unne goudrenet, un rooister appeltje, noten en wenterpren. Wij zetten ok ginne schoen, n gewoon unnen klomp, schoenen droegen we alln mar op Zondag, in die klomp un stuk pee, en daor moes ut prd van Sinteklaos ut mee doen, ons kunnijnen wieren ur naoderhaand vet van.

De dure Sinteklaoskudootjes. Ut was gek, mar un paor weken vur zis December was z mar ineens dun autoped weg, ok ut fietske van mun zuster en nog meer dingen. Mar dan op Sinteklaosmregen stond die autoped en ut fietske wel mee un aander kleurke, wir neffen de toffel waor al die aandere kudookes van Sinteklaos stonden. Dun autoped was dan inneens van un jonger bruurke en ut fietske van mun zuster kreeg dan ok unne aander boske.

N. de Gamma en det sort doe ut zelf dingen waren ur toen nog nie, ok gin sptbuskes, ut moes toen allemal nog mee un kwasje, dus Sinteklaos mee zunne zwarte Piet hebben ut ur bist druk mee gehad.

Mar net as vur veul kiendjes had Sinteklaos vur men ok van die tschieters, ut jaor dewwu de kaomer in vlgen en alle sker en sjokkelade bildjes gin kopke mir hadden, jaoren laoter heurde ik pas, ut Sinteklaosfisje op de fubriek waor onze Pa werkte, was goed nat gehouwen mee snevel en bier, toen ie ths kwaam, heet ie vur de lol overal de kopkes afgebeten.

Ons moeder was ur nie blij mee en ut was gin Fraans toen ze um det eventjes vertelde, gin Fraans mar vur de buurlui toch goed verstaonbaor.

Ik zaat nog op ut kleuterschooltje, toen kreeg ik unnen trapauto mee Sinteklaos, un vul te duur stuk spulgoed vur un knd van unne draoimaoker mee un weekln van elf gulden, Irst jaoren laoter heurde ik det ie twintig gulden had gekost en ons moeder bekaant un jaor vur aander meessen had zitten naoien om dun auto te kunnen kpen. Mar un paor jaor laoter was ie vur men te kln geworren, ons moeder h dun auto opnuuw geschilderd en um toen verkocht en wir un aander kiendje wier gelukkig gemokt mee menne auto die ik van Sinteklaos had gekregen.

Ut waren welk meesen un endje t de buurt, aanders liep ut in de gaoten natuurluk, det Jantje of Keesje mee menne auto ree.

As ge nou vraogt on de klnkender " Wet wilde hebben mee Sinteklaos ? " " Och opa, unne nuuwe kompjoeter of un snorfiets, " n dan denkte soms toch " Sinteklaos had oe botjes mar in Myra gelaoten, misschien waren de Turken net as wij vruuger nog wel tevreeien gewist mee un kleurboek of un verfds "

N, ut is gin Sinteklaosfist mir z as vruuger, in September lpen de jong al op sjokkeladeletters te zabberen en lagen de zakken mee pepernoten al in de supermert. Mun jongste klnknd nog mar goed vf jaor, die zee al

" Sinteklaos die bestaot nie " Mar wel mee nor de Piushaoven en wel unne lijst van twee A4 lang waor allemal opstao wettie wil hebben.

Al die buukskus van spulgoedwinkels die iedere dag binnen worren gegooid, zit ie t te plzen of ur soms iets in stao wettie nog vergeten is.

N, ut is niemir z as toen, ik weet nog onze pa verjaorde op vier December, daor ze ons moeder tegen, " Gij krgt oe verjaordagskuddootje wel mee Sinteklaos " Mistal un nuuw pp en unnen bl Rooi ster tubbak " Ik verjaorde op negen December en dan zee ons moeder " Ge het al genog mee Sinteklaos gehad "

Dus ge kont beter nie in December verjaoren.

Toch denk ik mee un bietje nostalgie trug nor vruuger, ok not toen mun gen kender nog kln waren, soms hadden we zelf nie ut geduld om te wochten tot Sinteklaosmrege, holden we ze half slaoperig t bed om die gelukkige sntjes te zien as ze zaagen wet Sinteklaos allemaal gebrocht had.

Och toen waren wij nog kender mee de kender en nou zen de kender vort ouw mee de ouw, ze weten ut allemal vort veul beter as wij, ut stopwoord is vort

" Jao Pa mar det was vruuger z " Mar toch denk ik dikkuls " Ut had van men nog z meugen zn.