Ed Schilders

Friet van Piet

De eerste inzendingen van middenstandspoëzie maken duidelijk dat het verschijnsel van alle tijden en alle beroepsgroepen is. Vishandelaren gaan momenteel aan de leiding, gevolgd door bakkers, slagers, en kappers, maar we kregen ook verzen over bloemisten, olieventers, een antiquair, en zelfs een begrafenisondernemer. En dit verhuisbedrijf (ingezonden door Peter Burger): Henk van der Scheur/ Van deur tot deur. Ze komen allemaal aan bod, maar vandaag maken we een reisje door de tijd. Leny van der Sanden-van Buul schreef over een actie van de middenstandsvereniging in Vlijmen tijdens de crisis van de jaren ’30. Die maakte een groot bord dat tegen een schuur naast ‘de Vlijmense veiling’ werd gehangen, met de tekst: Koopt in den vreemde niet/ Wat eigen plaats u biedt! Uit de jaren ’40 dateert de herinnering van Arnold Backx, uit Oosterhout, waar zijn oma woonde. Een groentezaak had daar als uithangbord: Mensen met smaak/ Eten groente uit deze zaak. Dolf Hell was kind van middenstanders in de jaren ’50 in Enkhuizen: zijn moeder had een ‘Foundation’-winkel; corsetten en bh’s dus. ‘Rond Pasen gebeurde het,’ schrijft Hell, ‘toen zette ze een tekening in onze etalage van een eendje dat uit het ei kroop en dat verkondigde: Al ben ik jong, toch weet ik wel/ Een maatcorset koopt men bij Hell.’ Trouwens, ook Dolf heeft het geweten: ‘Op het schoolplein werd het me zelfs nageroepen.’ Rond 1970 had Chris Bergman rijles in Vught: U rijdt bekwamer/ Door les bij Kramer. Uit de middenstandsverzen kiezen we vandaag die van de frietboeren. Hans Krol zag in Haarlem de eenvoud zelve: Friet/ Van Piet. De frietbakker van Renzo Verwer, in Woerden, was begaafder als dichter én middenstander: Eet friet van Piet/ Maar vergeet ook zijn ijsje niet. En uit Den Haag kent Peter Burger: ‘Piet Patat/ Bakt de hele concurrentie plat.