|
Ed
Schilders
Veel
heil en regen
Een
bijzondere categorie middenstandspoëzie is die waarin de middenstander
dichterlijk reageert op omstandigheden of op een gedicht van de
concurrent. ‘In het vooroorlogse Venlo,’ schrijft Harry Cohen, ‘was
het gebruik dat alle middenstanders met Oudjaar een advertentie in de
krant zetten om hun klanten veel heil en zegen te wensen.’ De ouders
van Cohen plaatsten een bijzonder gedicht:
Veel
heil, veel zegen
Veel
wind, veel regen,
Wenst
U Philip Cohen.
Ze
hadden namelijk een parapluwinkel. Een schoenmaker vond dit een
uitstekend idee, en dichtte een jaar later:
Veel
heil, veel zegen, veel geluk,
En
veel schoenen stuk,
Wenst
U Willy Cammans.
De
moeder van Marianne Duiven kende een anekdote over de zaak van een
zekere Dodemont, in de Vughterstraat in Den Bosch. Dodemont, die nooit
fietsen had verkocht, adverteerde plotseling met een goedkope aanbieding
van een fiets, waarop een plaatselijke rijwielhandelaar in toorn ontstak
en een advertentie plaatste:
Liever
geen broek meer aan mijn kont
Dan
een fiets van Dodemont!
Koos
Manders schreef ons namens zijn echtgenote Gerda dat er in Almelo, kort
na de oorlog, een bakkerij was met op het uithangbord de tekst:
Zes
dagen per week
Beschuit
van Terbeek.
Manders:
‘Een joodse bakker, ook uit Almelo, plakte er op een nacht de volgende
tekst onder:
En
de zevende dag is het zondag/
Dan
eet men beschuit van Vialach.
De
eerste bakker was zo sportief dat hij de aanvulling jaren heeft laten
hangen.’ Gerda Manders zag begin jaren ’60 kort voor moederdag in de
etalage van een bloemist de tekst:
Doe
als mij…
Maak
moeder blij!
Ze
stelde de bloemist voor de tekst te corrigeren: Doe als ik…/ Breng
moeder in haar schik! Maar de bloemist weigerde. Merkwaardig genoeg
meldt Koos Manders ons niet zijn eigen middenstandsgedicht. Voor
webmagazine CuBra verzorgt hij namelijk de kookrubriek met Brabantse
recepten, en wel onder de slogan:
Een
recept van Koos Manders
Net
even anders.
U
kunt uw bijdragen inzenden per post of via e-mail leed@brabantsdagblad.nl.
|
