INHOUD MIDDENSTAND
INHOUD LEED
HOME
AUTEURS
TEKSTEN
BRABANTS
INTERVIEWS
SPECIAAL

Print pagina

Middenstandspoëzie

De beste bomen uit het bos,
vindt u als hout bij Jongevos

Stuur ons uw bijdrage: leed@brabantsdagblad.nl

Ed Schilders

Voor al uw verse vis

 

Vandaag de vishandel. Die vormt, net als de bakkers en de slagers, een beroepsgroep waarin men zich gretig van het rijm bedient om de fijne waar aan te prijzen. Maar in tegenstelling tot de bakkers (zie de aflevering van vorige week), vloeit de dichtader van de visboeren aanzienlijk eenvoudiger. Van de vijftien verzen die we binnenkregen, rijmt vis viermaal op is. Op een van de Waddeneilanden zag Rody Chamuleau een haringkar met:

Weet je wat lekker is?

Vis!

Jef van de Ven herinnert zich uit Oisterwijk:

Smit’s Vis

De beste die er is.

En Merel Boers merkt op dat er vaak sprake is van een formule:

Er is pas vis

Als … er is.

Waarbij op de plaats van de puntjes de naam van de visboer ingevuld kan worden. Het is inderdaad opvallend dat de vishandelaar zich al rijmend graag bedient van zijn voor- of achternaam. J.H. Jacobs kende op de Markt in Den Bosch een kraam met:

Eet vis van Henk

Dat is een geschenk.

Bij wijze van grap deed Jacobs ooit net alsof hij zonder te betalen wilde weglopen. ‘Toen maakte Henk mij duidelijk dat ik de tekst niet al te letterlijk moest nemen.’ Eveneens uit Den Bosch:

Loop niet om

Koop vis bij Tom

(ingezonden door Eric Meuffels).

Amsterdam:

Voor al uw verse vis

Naar vishandel Chris

(Hans Krol).

En:

Een goede wenk

Eet vis van Henk

(Bert Bobeldijk).

Dolf Hell wijst eveneens op een formule, waarbij haring rijmt op openbaring. Hij herinnert zich van het Koningsplein in Amsterdam:

Van Bommels haring

Een openbaring.

Natuurlijk zijn er ook pogingen om origineler te zijn. Ko de Laat over de viswinkel van Klaas Bot in Tilburg:

Geen slagzin maar een feit

Bot voor kwaliteit.

Of:

Haring mals en vet

Vitamine van A tot Z

(Peter Burger).

De mooiste van deze week werd gestuurd door Hanny Tel, juist omdat het rijm een beetje kreupel is (twee verschillende o-klanken), en de regels zo ongelijk zijn; echte middenstandspoëzie dus:

Stop!

Eet eerst bij Jan een haring op.