Veni, vidi, fietsie

Ed Schilders

Van fietsenmakers had ik het niet verwacht: dichterschap. Wat is er nou poëtisch aan een tandwiel of een kettingkast? Toch spelen de rijwielherstellers, dankzij uw inzendingen, in onze eredivisie van de middenstandspoëzie. Als overtuigde fietsers kan de redactie van deze rubriek dat zeer waarderen. We hebben er al enige genoemd en voegen er nu een toptien aan toe.

Ga niet van honk

Zonder rijwiel van Piet Vonk

(ingezonden door Peter Burger).

Over de winkel van J. Niks:

Wie Niks niet kent

Is niks gewend

(Bernard Kruithof).

Wat zijn toch vroeg verstijfd uw leden

Had u maar een Venson-fiets bereden

(Jace van de Ven).

Koop brommers

Bij Lommers

en:

Jac Lommers onbetwist

Uw rijwielspecialist

(Jef van de Ven).

Uit een advertentie uit de jaren ’50:

U geniet pas echt

Op een Sparta van De Regt

(Kees van de Kreeke).

Uit Moergestel in het begin van de jaren ’50 herinnert Ton van de Wouw zich een etalage waarin een pop, gekleed als Volendams meisje, op een fietsje zat en ook werkelijk de pedalen rondtrapte. ‘Het boeide mij zo, dat ik dagelijks op weg naar school even voor die etalage ging staan’, schrijft Van de Wouw. Er stond een bordje bij:

O, wat rijdt mijn fietsje fijn

Dat zal wel van Van Opstal zijn.

Jo Ruijzenaars schrijft dat ze ‘een echte fietsenmakersdochter’ is. Aan de voordeur van hun zaak hing een tekst die een variant is op het ‘stelen van stelen’ (eerder in deze rubriek):

Nooit zag u fietsen

Fietsen

zoals onze fietsen

fietsen.

In de winkel zelf hing een zeer originele tekst, een variant op een gevleugeld woord:

Veni Vidi Vici

Ik kwam en zag,

En kocht zo’n fietsie.

Caesar, die alles te paard deed, zou er trots op geweest zijn.