Hoe het kan

Ed Schilders

We zagen al dat Napoleon voor slagers de ‘vorst der vorsten’ was, want dat rijmt mooi op ‘worsten’. Unox had daarop een variant met de vroegere Belgische koning, zoals gemeld door Frans de Beer:

Wat Albert is onder de vorsten

Is Unox onder de worsten.

Napoleon duikt ook op in een advertentie uit 1911 van een rijwielhandelaar uit Boekel. Als de vorst de slag bij Waterloo verloren heeft, verzucht hij:

Te paard ontvluchten kan ik niet,

Hoe dom was ik toen toch

Had ik bij F. Dekkers maar een fiets gepakt

Mijn vrijheid had ik nog

(ingezonden door Bart en Martin van de Ven).

Terug naar de slagerij. Hoewel niet rijmend, vinden we de volgende heel mooi wegens de woordspeling:

Het verste vlees

Haalt u lekker dichtbij

(van slagerij Bosse in Amsterdam, ingezonden door Jaap Engelsman). En deze, wegens de alliteratie:

Tast toe

t’is van Teefkes

(Katwijk aan zee, jaren ’50, ingezonden door Jac Aarts). Johan Raap stuurde een kwatrijn uit de oorlog:

De slager geeft graag elke klant

Een mooi stuk vlees met vette rand

Maar is het niet zo mooi geweest

Dan is het zijn schuld niet geweest.

H. van Haaren kent uit die tijd nog het rijm op het pakpapier van een slager in Boxtel:

Het papiertje is wat klein

Het vlees had beter kunnen zijn

Eén troost is er: de tijd gaat vlug

En wat goed was komt weer terug.

En dan is er de slager uit een Brabants dorp die lang geleden adverteerde met:

Vraag niet hoe het kan

Maar profiteer ervan.

Raymund van Riel vertelt ons dat in diezelfde tijd de krant berichtte over dode koeien in de wei, waarvan de beste stukken vlees meegenomen waren. Van Riel: ‘Je snapt het al; later kwam aan het licht dat onze slager op deze manier aan zijn lage inkoopprijs kwam.’