HOME CUBRA

INHOUD AUTEURS

Brabant Cultureel ē Brabant Literair

Tijdschrift voor kunst, cultuur en literatuur

64ste Jaargang - nummer 2 - april 2015

 
HOME BC / BL Contact / Reageren Archief Brabant Cultureel Archief Brabant Literair
 
 

  Herman Coenen (1946) is socioloog en oud-hoogleraar van de Universiteit voor Humanistiek (Utrecht) en woont in Tilburg. Hij publiceerde eerder gedichten en korte verhalen in literaire tijdschriften, waaronder Brabant Literair, eigen bundels en op cd. hermancoenen.wordpress.com

  

©Brabant Cultureel Ė april 2015

 

 

 

Twee gedichten

 

door Herman Coenen

 

 

Laesie

 

Dat ik de taal, de woorden van dit gedicht begrijp,

het zacht gevederde geluid van de meeuw

boven mij hoor, de wind voel en weet dit is de wind

en terwijl ik opsta, naar de keuken loop,

de geur herken, een vleug van de kleine sering,

al trillen licht mijn knieŽn,

de stroom van signalen omhoog en omlaag

tussen hoofd en romp, zich altijd nog

ononderbroken

door deze smalle nek perst,

het had anders gekund,

sirene, ambulance, brancard, het onafgebroken

draaien door de straten tot bij de zijingang,

tests met naalden, vingers die mijn ogen

en steenkoud mijn handen,

of de zwart gemaskerde met zijn pistool,

het is maar in welk land je toevallig bent,

maar altijd poŽzie als ultieme test

of het essentiŽle tussen hart en hoofd nog stroomt.

 

 

 

Rainham

 

In de namiddag was er een met zorg gedekte tafel,

de theepot, de kopjes, de lepeltjes, de servetten

en, wonder van overdaad, de driehoekige sandwiches,

koekjes in allerlei soorten, als de Britse vlag

in kleurige velden verdeeld. Ik was Ďthe Continentí,

vertegenwoordigd in zijn meest omworven exemplaar,

dit hier het drijvend centrum van een wereldrijk

uitgestrekt over de Zeven ZeeŽn, hun archipels,

hun verre kusten. In de aftandse Austin van je vader,

hij met zijn manke been achter het stuur,

reden we naar de River Medway met zijn stille moerassen,

zagen watervogels, amfibieŽn, een vergeten natuur

die ouder moest zijn dan ik ooit had gezien.

Darwin, Cook en al die anderen waren hier voorbij gevaren,

onder zeil naar Galapagos, Vuurland, het woeste AustraliŽ.

Ik droomde van heldendaden.

Maar in de nacht lag ik te staren, wakker

van een verbijsterend gekerm. Waarover je 's morgens

op vertrouwelijke toon vertelde, dat hij mee had gevochten

in de veldslagen van de Noordafrikaanse woestijn.