CUBRA

INHOUD PIERRE VAN BEEK
HOME 
BRABANTS
AUTEURS

PRINT

Cantecleer (ps. van Pierre van Beek) - columns

 redactie: Ben van de Pol

 

Nieuwe Tilburgse Courant - vrijdag 30 mei 1941

 

 

De zomer was in 't bosch

 

De zomer speelt verstoppertje tusschen de dagen. Soms steekt hij een tipke van zijn neus er achteruit. Dan roept ge: "Ha, nu heb ik u gezien!" maar uw woorden zijn nog lauw als hij weer weggesprongen is. Toch heb ik hem dezer dagen met heel zijn lijf ontmoet! 't Was in het bosch, waar hij als een vervulde belofte vˇˇr mij stond zonder dat een enkel haarke van zijn hoofd een oogwenk aan ontvluchten dacht. Ja, de zomer is gastvrij en goed voor wie hem opzoekt in zijn heem. Te weinig menschen echter weten daar den weg. Wat erger voor die menschen dan voor den zomer is!...

Gelijk ik u reeds zegde, stond ik dus midden in het bosch. Ik was daar waarlijk niet alleen. Er wandelden ook paradijselijke geuren rond. Ze kwamen op u toe uit de breede dreven, waar de beuken kathedralen bouwden. Uit de kronkelpaadjes, waar de hazelaar zijn armen boven uw hoofd tot een prieel te zamen vouwde. En gij had den grond er moeten zien! De geuren durfden hem met hun voeten niet beroeren! Daar wachtten fluweelen kussens van het mos op... ja op wie?... Laat ik zeggen op den zwerver, die al de wegen van de wereld heeft begaan en met moegedoolde beenen en ingezakte illusies een rustplaats zoekt in zijn geboortestreek. Hij zou er heden welkom zijn!... Daar wachtten de boschbessen op de kinderen, die haar nooit vergeten. Ze hadden hun vruchten al gezet met honderdduizendtal. Schuchter hurkten zij bijeen. Ze praatten van een rijken oogst als ik hun taal goed heb verstaan. Met St. Jan zou het groote feest er zijn!

Doch zeg mij nou eens rap: Waar voelt het lelietje-van-dalen zich beter thuis dan in het bosch, waarvan ik hier nu schrijf! Indien ik u een gulden voor zoo'n bloempje bood, zoudt gij het geen weten te vinden elders dan bij den bloemist of in een gecultiveerden tuin! In mijn bosch maakt het een stuk van den rijkdom uit! 't Stak dien dag den kromstaf met zijn klokskes dapper naar omhoog. Er luidden er millioen. En op hun ijle klanken dansten blauwe elfenparen de schoonste menuet. De veldmuis zette zich daarvoor extra in postuur... De eekhoorn bleef verwonderd zitten op zijn tak... De vogels staakten hun gekweel... Ja, 't zijn rare zaken, die een mensch beleven kan als hij den zomer ziet in 't bosch! Maar waarom zoudt ge de dingen niet soppen in uw fantasie? Ten behoeve van u zelf en van elkeen, die 't leven anders te proza´sch vindt? Ja, waarom zoudt ge niet?...

 

CANTECLEER