INDEX SCHILDERS
HOOM

BRAABANS

AUTEURS
TEKSTE
INTERVJOEWS
SPESJAAL

Deze tekst werd oorspronkelijk geschreven door Ed Schilders voor de Tilburgse Revue 'Paling & Petticoats', en daarin voorgedragen door Don van Gijsel. Toen de Lindeboom definitief verwijderd werd van het Heuvelplein, droeg Van Gijsel de tekst daar ook voor bij wijze van afscheidsgroet.

De tekst werd toen nog niet gepresenteerd als een gedicht van Kees Kruik. Dat gebeurde pas toen het Nieuwsblad van het Zuiden de tekst wilde gebruiken in een klein boekje dat alle abonnees ontvingen toen de titel van krant veranderde in Brabants Dagblad. Bij die gelegenheid maakte Luc Verschuuren uiteraard de tekeningen.

Voor deze web pagina is de tekst opnieuw aangepast. Het grootste deel wordt nu in het Tilburgs door Kees gesproken. Alleen de laatste twee strofen zijn in gewoon Nederlands gebleven.

 

De ballade van Kees Kruik
Tekst: Ed Schilders - Tekeningen: Luc Verschuuren

 

 

Ik waar ng mar un hel kln Kiske

Toen onzen oopa zeej: 'We gaon

Op d'n Heuvel nr un standbild kke,

n nr unnen bom die ze daor hbbe staon.'

 

We naame dus 'n bus, ln zs,

Van ons oomaas nr de stad.

Mar irst had onzen oopa

D'r bij Bet Koole ng intje gevat.

 

 

'Lt op,' zeej ns oopa, 'daor hdde ze staon.

Willem Tweej, Kees, en nie mir vergeete,

Ds de lindebom daor,

Daor heej Willem ng nder gezeete.

 

Km es fkes hier zitte

Op dees bnkske hier, nie in de zn.

Dan za'k jouw es vertlle

- ober! Unne jnge n un Exota vur de jnge -

Hoe et ot meej diejen lindebom begn.

Irst wildenie nie groeie,

n ie bleef mar iel n kln.

Dus asser niks gebeurd waar, Kees,

Z diejen bom not grot gewrre zen.

 

t Gol kwaam toen unnen ballefrutter

Meej de bus nr nze stad.

n die bespruuide toen d bumke

Meej wttie bij Bet Koole ha gevat.

 

 

't Gruuide, Kees, twaar nie nrmaol.

De stam, et blad, de takke'

Swls nzen oopa prtte, zaag'k

'n Df! Ik zaag 'm kakke.

 

'n Df die kakt op koonig's kp:

Dt is, dnk ik, 'n teeke

D alles, alles, ndig is:

Diejen bom is naa cht bezweeke.

 

 

- Er zijn geen dingen om ons heen,

Die eeuwig zijn gebleven.

Een boom, een koning, zelfs een naam,

Neemt ooit afscheid van dit leven.

 

En wij gaan door, zo lang het duurt

Met ons leven en zijn zorgen.

Met een nieuwe naam, een kind, een stek,

Op weg

- met de bus, te voet, uit Tilburg of Gol, eventueel via Bet Koole -

naar morgen. -

 

Trug nor boove