INHOUD HET IS ALTIJD VANDAAG
INHOUD WILLEM IVEN
HOME
SPECIAAL
AUTEURS
TEKSTEN
BRABANTS
KUNST
FOTOGRAFIE
AUDIO

Print Pagina

 

 

 

 

Gestoken                                                                                                                  

Een mevrouw is bij den dokter. En als ge uit w eigen nor den dokter gaat dan is er altijd iets. Des ook bij deez mevrouw. Den dokter heeft gevraagd Goeie morgen, mevrouw, en wa tof er is.
De mevrouw zegt desse ook ne goeie morgen wenst, maar desse is gestoken. Hij, den dokter, vraagt wijter en dan weet ie det niet n grote steek was, maar meer een steekske, een pik, ne prikkel. Ent was gisteren maar ze heeft ter nog last van. Ent zwelt ook zo op. Wr bent u gestoken? wil den dokter weten en daar krie tie geen antwoord op. Zeker niet gehoord en daarom vraagt ie nog ns Waar? Maar d ken de mevrouw nie zeggen, zi de mevrouw. Den dokter zegt dat ie de mevrouw zund zat ( Jammer genoeg, zi tie feitelijk) dan nie van dienst ken zijn want dettie dan nie weet waar of fie zuuken en behandelen moet. En dettie jt zo mar tijdverspilling vindt en zund voor de mensen in de wachtkamer die daar zitten te zuchten tot de mevrouw eindelijk eens klaar zal zijn. Maar zij zegt desset cht niet zeggen ken. Dat verklappen is in de kringen wor zij in verkeert niet gebruikelijk. Als den dokter de deur naar de gang en naar den uitgang des een en dezelfde deur -  voor de mevrouw openhoudt en weer Goeien dag mevrouw tegen haar zegt, bedenkt ze dr eigen en zegt desse tum  in zeen oor zal fleusteren. En ze duu jt m jok:  Bij de Lidl!