INHOUD HET IS ALTIJD VANDAAG
INHOUD WILLEM IVEN
HOME
SPECIAAL
AUTEURS
TEKSTEN
BRABANTS
KUNST
FOTOGRAFIE
AUDIO

Print Pagina

 

 

 

Toneel 

Volkstoneel dat is zo schoon vanwegens de kunst van het neppen. Daar trapt heel het dorp of heel de wijk dan mooi in. Dat  begint smiddags tevoren al met den trij-oud, die ze aankondigen als zijnde voor de bedaarden, vandaar de naam. Maar eigenlijk proberen hullie dan d veurstelling uit, want die met lukken. Snaptem? Er is meestentijds maar een enkelde keer dat ze het doen. Wat doen? Ja, wa denkte? Speulen natuurlijk. Daarom heten ze in ons dorp Gheselle van den Spele. Het instuderen van hun spel gebeurt in alle ernst, maar het samen spelen geeft gezelschap en publiek veel gezelligheid. Ik ken ze bekant gelijk, tot en met Thea die veurfluistert en die ge zund zat! - pas ziet als ze voort leste applaus uit het veurzeg-gat kruipt en handje-aan-handje met het geheel samen-tegelijk buigt.

De meeste toneelclubs kopen hullie stuk van nen uitgever van kant-en-klaar gedrukte toneel-boekskes. Dikwijls verhuurt die ook costuums, geeft advies en komt achtert gordijn nerveuzelijke dorpsgenoten omgrimeren tot spelers.

Maar in Bakel deed de regisseur alles zelf en ie moest terna wel uitleg geven over de koeienstaart die bij den hoofdrolspeler uit zijn boks hong te hangen, want die sloeg nergend op.

Dat had ie nou krek zelf  ook niet gesnapt, zei ie, maar het stond wel int boekske ha-ha, ziet u maar: en hij blaaierde naar een stuk tekst als volgt:

De graaf staat op en staart naar buiten.