INHOUD HET IS ALTIJD VANDAAG
INHOUD WILLEM IVEN
HOME
SPECIAAL
AUTEURS
TEKSTEN
BRABANTS
KUNST
FOTOGRAFIE
AUDIO

Print Pagina

 

 

 

Worsjes

In het bouwvakkerskaffee kumt op ne vrijdeggenavend nen bouwvakkerd wa recreren en uitrusten vant bouwvakken en bouwbeunen in de afgelopen week.
Hij begint met Sjeffe te wenken en te mompelen da tie bier lust, krek
als altijd. Ja, da wist Sjef wel. Des den baas van hullie kaffee, Sjef, ook wel gezeed Sjefke vanwegens zeen gestalte, ook genoemd Scheufke, vanwegens dat tie aalt in slippers lupt, en ze zeggen ook al Sjors of Harrie tiggen Sjeffe, al naar t valt, en dat is allenig um hum op stang te jagen.
De rustende dorstlijer krijgt zijn fles bier. Zonder glas, want dat is
hier de gewoonte. Hij vraagt Sjeffe dan ook nog een paar kroketten.  Dat ken, knikt Sjef en hij zegt erbij Een ogenblikske, want hij zal die efkes moeten gaan halen in hummen Annex-Snekbar daarneven.                                                                               
Al gauw komt Sjef zeggen dat de kroketten op zijn, maar worsjes zijn er zat. Of dat ook ken, worsjes. Als ie knikt, krijgt de mens worsjes uit Sjeffe jaszak. Die vat er een, struupt omstandig tussen duim en wijsvingerd t buitenvelleke eraf en wurmt dat blote worsje in zijn ene oor. Sjef kijkt en snapt er niks af. De mens vat het tweede worsje, struupt,. en frot het in zijn ander oor.
De mens ziet dan aan Sjeffe mond dat die wat zegt. Hij opereert een worsje uit zijn beste oor en hoort de verbazelde Sjef vragen wurrom ie da doet, die worsjes in zijn orren douwen?
Gewoon zegt Beunemans,  omdedde gij geen kroketten hedt.