INHOUD JONKERGOUW
HOME

BRABANTS

AUTEURS
TEKSTEN
INTERVIEWS
SPECIAAL

Print deze Pagina

CuBra

Willem Jonkergouw - Verhalen uit de oorlog

Deze verhalen zijn opgetekend 'uit de mond' van een 72-jarige


ZADDOEK

 

Ons moeder h in den rlog lijnzaod-ollie een soort gruune zp kunne maoke.

Die was bij de boeren in orlogstijd rg gewild. Op unnen dag dee ze dan k twee grte kannen van diejen zp aachter op dr fiets en toog ik mee heur nor dn boer..in Diessen .

We wilden vls hebbe vur hil ons hishaawe zeese en vroegen ons aaf hoeveul we mee zouwe brenge. Daor aongekome zee diejen boer. Toen ie efkes naor ons aonbod gekeke had..K zal t goed mee oe maoke...Dr is vun mrgen kalf dd gegaon, waoraon niks mankeert...

Ik wil al oewe zp wel hebbe, vur dt kalf. Ons moeder vond d goed .En t kalf wier in unnen juten zak gedaon en aachter op mn fiets geleet.Ik zou aachter ons moeder langs dn Biksen Dijk lpe

Daor ware veul Ditsers in de buurt, waor we vur moesse oplette want ge mocht in dn oorlog zeker gin vls vervoere,d naormaol op de bon was. Ons moeder zee lpmar aachter mn aon.En z gaauw ik ze zie,zal ik munne rooie zaddoek vatte, en daormee zwaaie.Ik dus aachter ons moeder in t halfdonker saoves langs den Biksen Dijk!.

t Ging allemaal goed,tot ze ineens dure zakdoek vatte!

Ik schrok.Sloeg mee men fiets linksaf t veld in en liep zo hard as d kon!

Z mee n kalf op mn fiets, dur de losse grond. Hillemol dur de Bikse Berrege naor Gl. En van daor it nor his.

Ze was z ongerust gewist toen ik diep in de nacht pas thuis kwaam !."Mar munne jonge toch, waor hedde gezeete ?"

Ik zee.I k z t veld ingedoken toen gij oewen rooie zaddoek vatte en begos te zwaaie..

Och menneke toch! Doar had ons moeder effe ginnen reg in gehad .Ik moes gewoon

mn neus snutte! Ik was hillemaol,ontdaon.

Tot s mergens toe hebben ze saome mee unnen onderdiker t kalf geslacht.

Alles gebakke gekkt of gebraoje en in pannen op de keldervloer gezet. We hadden z veul vls d de buren k w krege ...


 

MELK

 

Tinus van de Wouw. Des unnen hille bekende naom in Gestel.

Aon ons moeders kaant hadde ze n grte boerderij in Moergestel.

En om ds moeder daor familie van was,kosse we in den oorlog,daor melk haole.

D kon om de twee weke, en ze bakten k nog brood. Van de brd mee van die grote sneejen (waor ze durre schort mee deur kon snije).

Die jongens daor daor ging ik wel ns mee speule.

Die ware van menne lftd .Die ware altij nogal kraachtig gezet.

Die diejen stadsjongen nog wel s zouwe drukke en zo. . .En daor was gewoon w te doen.Op ne dag stuurde ze me weg mee n paor flesse."Gao us melk haole bij Tinus ome!Dus ik rij naor de Kningshoeve en potverdorie we waren goed en wel de Trappisten voorbij.Daor kwamen ze aon daorbove die Spitfighers! En een hil colonne Ditsers die kwamen van de aandere kaant aaf , van irschot en zo en die gingen over Tilburg.

En toen in ne keer!.Daor waren van die nmansputjes die hadden ze gegraove...Jao,van die schuttersputjes..Daormee denk ik" bekk het fkes!" En ik slinger mn fiets langs de kaant en ik ben er ingedoke..K ben hillemaol krom gaon zitte en op n gegeven moment kwaam er diejen vrachtwaoge die stopt en r springt er unnen Ditser mee z n lrze bven op munne rug zeg!Hij wou daor k in d putje en hij jaogde men eruit!Enne "Heraus! "zittie aommaol En ik viet t aaandere putje d iets verder laag d was nog vrij en Ik schrok! w hak n schrik!

Effe laoter was d dus over en en er ware twee waoges in braand geschoten er ware w gewonde gevallen en vur de verdere rest ging alles wir gewoon Ze liete diejen waoge staon en ze klomme er wir op.Nou jonge.. ik was er kepot van .Ik stond te rren op mn bene Ik zeg tegen ons moeder"moette heure wk toch meegemaokt heb..!"Ik zeg;Ik gao nt mir ginne melk nie mir haole bij Tinus Oome ! J j !D waar van de Klsterstraot naor Gessel Vurbij t Stkske en d is er naa nog!