INHOUD ZUINIGHEID
INHOUD LEED
HOME
AUTEURS
TEKSTEN
BRABANTS
INTERVIEWS
SPECIAAL


Print Pagina

Zuinigheid van vroeger - Reacties
Stuur ons uw verhaal over hoe zuinigheid van vroeger
Inzendingen: leed@brabantsdagblad.nl

Liebeth de Nijs

Schoenen: Mijn vader had een schoenleest op de kop getikt en verzoolde onze schoenen en ook de hakken.  Bij de Hema kon men pakjes kopen met daarin zolen en hakken voor een paar schoenen. Helaas zat alles er altijd scheef op maar dat stoorde hen niet in het minst. Hij trok en klopte net zo lang tot het redelijk recht zat.
Lakens: Van de versleten lakens werden zakdoeken, die mijn moeder ook nog borduurde,
en slopen gemaakt.
Spijkers: In zijn schuurtje was mijn vader hele tijden zoet met het recht slaan van kromme spijkers, het ontwarren van opgespaarde touwtjes en het gladstrijken van broodzakken.
Eten: Het spekvet werd niet weggegooid maar op het brood gesmeerd waarop suiker werd gestrooid. Ik eet dit nu nog en vind het nog steeds lekker.
Luiwijvenpap: Was er een pak beschuit gevallen dan werd dat niet weg geknikkerd maar pap van gekookt. Wij noemden het Luiwijvenpap.
Verwarming: Als mijn moeder en ik naar de stad gingen in de winter dan waren we de deur nog niet uit of mijn vader had de kachel al uit gezet. Ook zette hij thee voor zichzelf met koud water.
Hygine: Het leukste vond ik dat hij de afwaskwast gebruikte om zijn kunstgebit te poetsen. Tandenborstels vond hij veel te duur. Ook al bracht mijn moeder een tandenborstel mee dan legde hij hem in de kast en keek er nooit meer naar om.
Verwarming: Sintels uit de kolenkachel werden gezeefd en de half opgebrande kolen werden weer in de kachel gegooid. De sintels werden gebruikt om het looppad te verharden.
Met kerstmis aten we balkenbrij en maakten we kerststerren van opgespaard zilverpapier.
Kleding: Kapotte nylons werden ook niet weggegooid maar weggebracht om de ladders op te laten halen.

Ik kreeg op mijn 10e verjaardag echte kunstschaatsen (voorheen schaatste ik op bootjes, houten schaatsen met ijzers eronder)  Op de groei gekocht natuurlijk, maat 36. Ik ben nu 53 en ze passen me nog. Soms schaats ik er nog op, ze zijn nog in prima staat en ik ben er erg zuinig op.

Voor zijn verjaardag kocht ik het boek 0-8-15 van Hans Helmut Kirst, een oorlogsboek waar hij erg blij mee was. Toen ik een week later thuis kwam lagen er twee dezelfde boeken op zijn  rooktafeltje. Wat bleek, hij vond het zonde om het boek te lezen dat hij van mij gekregen had en leende bij de bieb hetzelfde boek en las dat. Ik vond dat zeer aandoenlijk.

Ik vond het erg leuk om al die verhalen te lezen over zuinigheid.
Hartelijke groeten,
Liesbeth de Nijs