INHOUD ZUINIGHEID
INHOUD LEED
HOME
AUTEURS
TEKSTEN
BRABANTS
INTERVIEWS
SPECIAAL


Print Pagina

Zuinigheid van vroeger - Reacties
Stuur ons uw verhaal over de zuinigheid van vroeger
Inzendingen: leed@brabantsdagblad.nl

Toon Janssens

Umd ik net noa den oorlog geborren ben, kan ik meneigen nog wel w dingen herinneren van de zunnighed bij ons thuis.

Ons vader werkte b de Looierij in Osterwijk - ik geleuf in ongeveer de smerrigste afdeling die er waar  - het looigedilte -  wor al die smerrige  zwoare huien binnenkwaame en wor al het vlis en zo nog aon zaat. Hij zaat dan ok nogal es onder de puisten en zweren, mar ja wie zeurde doar nou over. Es ie thuis kwaam stonk ie zo noar de chemicalin, d waar verschrikkelijk. Toen ie al vijf joar dood waar, konde in de schuur wor zunnen overal aalted hing, dezelfde stank nog ruiken.

Ons moeder waar erreg zuinig mar kon ok heel goed mee geld umgoan, d moes wel, want we han ut nie zoveul. En es ge vier keinder hd, dan hdde wel we noddig.

Ons vader ging in de zommer bij unne bevriende kennis in Bst helpen in de tuinderij, um we geld b te verdienen vur ut huishouwe; Es ie soavus thuis kwaam van ut wrk  in Osterwijk dan fietstenie um un uur of half zeuven noar Bst en kwaam dan um un uur of tien wir thuis. Smreges waar ut toch wir um zes uur of nog vruuger dag um te gon werken. En op zotterdag waar ie mistal al um zes ure noar Best en dan kwaam ie soavus um un uur of tien pas wir thuis. Mar.... hij ha dan wel un tientje verdiend en ok brocht ie dan un kiep mee - un goei vette - die ons moeder dan soaves nog kkte. Zodoende aten we de hille week kieppesoep en b de rpel en de gruuntes han we dan ok nog un stukske kieppevlis. Ok kreeg ie wel iedere keer dttie doar waar gewist, gruuntes mee vur zun huishouwe.

De Looierij organiseerde ieder joar een kinderreisje vur alle kiendjes van de werknemers; moeder mocht mee es begeleiding. We gingen mee wel twintig bussen noar Limburg, noar de Veluwe, noar Avifauna en nog meer.

De werknemers han un hil joar lang vijfentwintig cent per week gespoard via de reisclub en van d geld mochten wij dan op reis. Umdettie b de reisclub spoarde, mochten we ok ieder joar kiezen ut enkele mooie dagtrips vur het gezin; me we bijbetalingen konden we dan noar ut buitenland b.v. Kningswinter, Altenahr, Brussel of de Watervallen van Coo. Nou ondanks d we nie veul geld han, zurgde ons moeder wel d we ok inne keer per joar mee konde me zun reisje. We zaatten dan van smreges un uur of zes tot snaachs n uur bekant konstant in de bus um een reisje noar de Ardennen te maken. En es dan soaves loat nog inne keer angeleed wier aon de grens bij een of ander danscafeeke b.v De Virtien Billekes, dan bleven wij en nog w andere mensen mar in de bus zitte - soms wel twee uur - want we han nie zuveul geld um ok naar binnen te goan en iets te goan drinken.

Mar we han wel heel veul lol gehad dien dag; we kregen toch broodjes onderweg in de bus en ok han we extra snuupkes bij ons, en...we mochten b de chauffeur dur de microfoon liedjes zingen en dan zong de hille bus mee, d snapte wel; umd ik bij het koor zaat, mocht ik natuurlijk nogal es noar veuren komme um te zingen.

Mar ja, we gingen dan wel mee mee die reisjes, ons moeder ging ok nog es vier oavonden in de week un kantoor schonmaken samen mee ons tante en doar kreeg ze dan ok nog es unne riksdoalder per week veur; d waar toch schon meegenomen.

Zuinig waren we ok bij het eten. Ik moet zeggen, ons moeder kokte goeie soep, maar noa den derden dag wier ie wel w dunner. En es ze dan ooit erwtensoep gemakt hai en die un bietje ha loaten oanbranden, en es wij er dan w van zinnen, dan zin zei, nee hij is alleen mar oangezet en dan moesten we mar gewoon dien soep opeten, ok al was ie eigenlijk hillemoal nie lekker. Er wier ok nie vur iedereen unnen bal gehakt gebakken, maar inne groten bal, die dan laotter in schefkes wier gesneen. Ons vader kreeg wel w meer dan wij, maar hij moest ok hard werken. Ok es we boerekol han mee kookworst, iedereen un klein stukske en veur ons vadder een iets grotter stuk. En es er iemand joarig was, dan mocht ie utkiezen wettie wo eten en d eindigde dan mistal m chocoladepudding mee slagroom, mar ja de waar mar zes kirre per joar, tenminste toen alle keinder al geboren waren. Noa ut eten wier der nooit iets weggegooid; de restjes wierren verdeeld tussen ons vader en den hond, want ja d bist moest toch ok w te eten hebben.  Soavus dronken we, toen we al w grtter waren un bekske koffie of misschien twee en d was ut dan; gin bier of limonade of un borreltje, nee d was alleen mr op unne feestdag. Wel kregen we in de zommer s ut werrem waar wel ranja, mar dan wel extra "light", dus veul watter en wennig limonadesiroop. Maar we vonden d allemoal nie errug.